Kim jesteśmy

 

Nauka Kościoła

Naukę Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego można streścić w czterech hasłach i zasadach. Ich autorem jest "ojciec reformacji" ks. dr Marcin Luter, który na ich podstawie przeprowadził dzieło odnowy i reformy Kościoła Zachodniego. Hasła te odnoszą się do czterech łacińskich zwrotów: solus Christus - jedynie Chrystus, sola scriptura - jedynie Pismo; sola verbo - jedynie Słowo; sola gratia i sola fide - jedynie łaska i jedynie wiara. Podstawową zasadą jest solus Christus, gdyż tylko Jezus Chrystus – Jego Śmierć i Zmartwychwstanie – są treścią Ewangelii, a przez to źródłem życia Kościoła świętego.

 

Jedynie CHRYSTUS

To za sprawą Reformacji udało się przywrócić właściwe miejsce w życiu wiary Synowi Bożemu - Jezusowi Chrystusowi. Solus Christus oznacza, że jedynym Zbawicielem świata; Panem życia i śmierci, jedynym i prawdziwym Odkupicielem, Pośrednikiem między Bogiem Ojcem a człowiekiem jest Jezus Chrystus. Jedynie On powinien być przedmiotem wszelkiego uwielbienia i czci. Hasło - jedynie Chrystus - wyklucza na podstawie Pisma Świętego pośrednictwo Marii Panny i świętych na drodze do zbawienia człowieka. Matka Boża jest wzorem bogobojnego życia i posłuszeństwa wobec Ewangelii, którą jest sam Chrystus, dlatego należy otaczać Matkę Pana szacunkiem, lecz modlić się należy jedynie do Boga przez Jezusa Chrystusa. Wszelkie modlitwy za pośrednictwem świętych ujmują czci należnej Jezusowi. Jedynie w Chrystusie Bóg spotyka się osobiście z człowiekiem. Tylko przez Chrystusa i w Chrystusie, który jest Głową Kościoła, dokonuje się odpuszczenie grzechów i zbawienie. Wierzymy, że " jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus" (1 Tm 2,5).

 

Jedynie PISMO

Reformacja wezwała Kościół do powrotu do Pisma Świętego. Zasada sola scriptura oznacza, że jedynym źródłem wiary i życia każdego chrześcijanina powinna być Biblia, pisma Starego i Nowego Testamentu. Wiary i życia nie może bowiem kształtować tradycja, która nie wypływa z Pisma czy ludzkie dogmaty pozbawione biblijnych fundamentów. Wiara wyrasta jedynie ze Słowa Bożego i przez to Słowo jest w nas kształtowana i rodzi nowe życie. Dlatego też to, co jest nie zgodne ze Słowem Bożym musi być odrzucone i usunięte z życia świadomie wierzącego człowieka. Chrześcijanin powinien iść w życiu wiary za głosem zwiastowania, które wypływa jedynie z Pisma Świętego. Słowa Biblii uczą nas: "Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości" (2 Tm 3,16). Reformacja nigdy nie negowała wagi Tradycji, jednak nie może ona pełnić równorzędnej roli wobec Pisma, którego kanon, wprawdzie przez Kościół ustalony, jest jedyną normą i wykładnią apostolskiej Tradycji. Kościół świadomy działania Ducha Świętego na przestrzeni wieków nigdy się ponad to Pismo nie stawiał i wiedział, że w Słowie Bożym, które odnajdujemy w Piśmie Świętym, zawarta jest prawda Ewangelii potrzebna grzesznikowi do zbawienia.

 

Jedynie SŁOWO

Reformacja na podstawie Pisma Świętego uznała Słowo Boże za jedyne źródło zbawienia człowieka. Zasada sola verbo - jedynie Słowo, oznacza, że dokonane na krzyżu Golgoty zbawienie przez Jezusa Chrystusa udzielane jest nam przez Słowo Boże. Bóg w swoje Słowo włożył moc zbawienia wierzącego człowieka. Dobro ofiary krzyżowej dokonanej raz na zawsze przez Chrystusa, staje się udziałem wszystkich tych, którzy z wiarą słuchają i przyjmują do swego życia Słowa Boga i używają sakramentów zgodnie z nauką samego Chrystusa. Jedynie Duch Święty - trzecia osoba Boga; przez Słowo Zakonu daje poznanie grzechu, świadomości śmierci i mocy oddziaływania szatana na ludzkie życie. Przez wiarę Słowo Ewangelii budzi wiarę w moc Chrystusowego krzyża i Jego zwycięstwo nad moim grzechem, śmiercią i szatanem. Kościół posiada dwa sakramenty ustanowione przez Jezusa Chrystusa: Chrzest i Wieczerzę Pańską. Są one widzialnym Słowem Bożym. Związane są z obietnicą zbawienia. Jako znaki łaski Bożej, są środkami, przez które skutecznie działa Syn Boży. Przez osobistą wiarę przyjmowane są dary łaski Bożej. Dlatego: "Przyjmijcie z łagodnością wszczepione w was Słowo, które może zbawić dusze wasze" (Jk 1,21). Kościół wierzy, że poprzez chrzest święty człowiek zostaje włączony do społeczności Ciała Chrystusowego (Kościoła) i zmazana zostaje wina za grzech pierworodny, natomiast w Sakramencie Ołtarza (Eucharystia) wierni przyjmują wiarą prawdziwe Ciało i Krew Jezusa Chrystusa.

 

Jedynie ŁASKA, jedynie WIARA

Reformacja wyrosła z poznania, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez Boga ze swoich grzechów jedynie z łaski; dzięki zasłudze krzyżowej Jezusa Chrystusa przez wiarę. Zasada sola gratia i sola fide oznacza, że łaska Boża wyprzedza wszelkie ludzkie działanie i chęci; a pobożne praktyki kościelne, dobre uczynki nie dadzą nam zbawienia. Uczynił to Chrystus przez swoją śmierć na krzyżu Golgoty. Wiara moja nie jest zasługą przed Bogiem. Rodzi się ona i wyrasta ze Słowa Bożego i przez nią człowiek przyswaja sobie dar usprawiedliwienia. Tylko Bóg przyobleka wierzącego w szatę Chrystusowej sprawiedliwości i świętości. Dobre uczynki są naszą chrześcijańską powinnością. Uczynki wyrastają z wiary, która jest czynna w miłości do Boga i bliźniego, i świadczą o jej szczerości i autentyczności. Jedynie w Chrystusie wiara może przynosić owoce w życiu codziennym. "Albowiem łaską zbawieni jesteśmy przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar, nie z uczynków, aby się kto nie chlubił" (Ef 2,8-9).

 

Rys historyczny

Kościół Ewangelicko-Augsburski (Luterański) w Polsce jest spadkobiercą wielowiekowej tradycji. Już w kilka lat po wystąpieniu ks. dr. Marcina Lutra w 1517 r. idee reformacyjne docierają do Polski. Znajdują życzliwy oddźwięk u wielu i mimo utrudnień, m.in. ze strony władzy królewskiej, stopniowo powstają parafie ewangelickie w Wielkopolsce, na Pomorzu, Mazurach i Śląsku. Nabożeństwa odprawiane są w języku narodowym, powstaje także literatura religijna w języku polskim: tłumaczenia Pisma Świętego, kancjonały - śpiewniki, postylle - zbiory kazań, katechizmy. Reformacja luterańska powszechnie rozwija się wśród mieszczan i chłopów na terenach zachodnich i wśród polskiej ludności poza granicami Rzeczypospolitej. Na terenach pod władzą cara rosyjskiego i króla pruskiego powstają parafie luterańskie założone przez kolonistów, szukających lepszych warunków życia swoich rodzin. Ich potomkowie szybko się polonizują i biorą aktywny udział w życiu politycznym i kulturalnym kraju.

Obecnie nasze parafie o bardzo zróżnicowanej historii, często nieliczne, posiadają pamiątki bogatej przeszłości i różnych form życia religijnego. Wspólną ich cechą jest wyraźny wpływ Pisma Świętego na życie wspólnoty. W przeszłości pozwalało to przetrwać okres kontrreformacji na Śląsku w XVII i XVIII wieku, gdy ewangelicy pozbawiani byli kościołów, szkół i księży. Studiowanie Biblii w domach i spotykanie się na tajnych nabożeństwach pozwoliło zachować wiarę i dotrwać do lepszych czasów.

Ciężkie doświadczenia dla polskich ewangelików przyniosła II wojna światowa, uwięzienie i śmierć wielu księży i osób świeckich w obozach koncentracyjnych, wśród nich biskupa kościoła ks. Juliusza Burschego. Po roku 1945 Kościół odradza się do życia w nowych warunkach, łącząc parafie należące poprzednio do różnych struktur kościelnych, organizując życie religijne również dla nielicznych rozproszonych współwyznawców. Poza Śląskiem Cieszyńskim nabiera on cech diaspory. Wszędzie i zawsze, pamiętając o doświadczeniach minionych wieków, pragnie przekazywać wezwanie do przyjęcia zbawienia darowanego nam z łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce ma ok. 80 tysięcy wiernych zgromadzonych w sześciu diecezjach. Najwyższym organem decyzyjnym w Kościele jest Synod, a zwierzchnikiem Kościoła i jego reprezentantem na zewnątrz jest Biskup Kościoła. Parafia Ewangelicko-Augsburska Św. Trójcy posiada ok. 2.000 wiernych i jest największą parafią diecezji warszawskiej, której siedziba znajduje się w Łodzi. Od 2007 roku proboszczem Parafii jest ks. radca Piotr Gaś.

 

Druga z warszawskich parafii luterańskich - Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego przy ulicy Puławskiej 2 liczy sobie 800 wiernych, a jej proboszczem jest ks. płk Adam Pilch.