Szpital Ewangelicki przy ul. Karmelickiej 10 (u zbiegu ulic Karmelickiej i Mylnej) – początki szpitala sięgają 1736 r., kiedy to w domu mieszczącym się na terenie ówczesnego cmentarza, jedną z izb przeznaczono na salę dla przyjezdnych do Warszawy, którzy zachorowali. Po likwidacji cmentarza nastąpił szybki rozwój szpitala, który przez blisko 120 lat był szpitalem ogólnym. Na przełomie XIX i XX w. szpital uległ powiększeniu i powstały oddziały specjalistyczne. W maju 1943 r. szpital, graniczący z gettem, został zlikwidowany a budynki wyburzone.