Słowo od proboszczów

Drogie Siostry i Bracia w Chrystusie Panu

 

Już w proroctwach Starego Testamentu napotykamy na ostre słowa: Bóg nie potrzebuje świąt (por. Am 5,21), nie potrzebuje spektakularnych celebracji, nie jest uzależniony od dymu kadzideł i naszych modlitw. A jednak zarówno w Starym i Nowym Testamencie wciąż na nowo spotykamy się ze świętami i świętowaniem, z duchowymi miejscami pamięci, które pomagają nam uchwycić się świętych tajemnic, a czasem zatrzymać się, odwrócić i spojrzeć na to, czego doświadczyliśmy i zrozumieć Boże działanie w świecie i dla świata. Biblia pokazuje nam, jak Bóg zachęca człowieka do świętowania, które jest kolejną okazją do podziwiania dzieł Bożych i jednocześnie wezwaniem do wielbienia Pana.

 

Bóg zaprasza nas do wyjścia poza krąg przyzwyczajeń, abyśmy mogli się zdumieć, zachwycić, przejąć. Jednak nie o zachwyt również chodzi, ani też o pustą dumę. Świętowanie jest darem, gdyż zachęca nas do dziękczynienia za łaskę wiary, refleksję nad sensem pielgrzymowania i odnalezieniem siły do dalszej służby.

 

W tym właśnie duchu chcemy świętować 230-lecie poświęcenia kamienia węgielnego pod kościół Św. Trójcy, dziękować za 50. rocznicę ponownego poświęcenia kościoła po II wojnie światowej i zwrócić nasze myśli i serca ku ludziom, wydarzeniom, a przede wszystkim ku miłującemu człowieka Bogu, który aż dotąd nas prowadził. Historia kościoła Św. Trójcy jest duchowym dziedzictwem warszawskiego Zboru ewangelicko-augsburskiego bez względu na przynależność parafialną. Z tego też powodu w obchody jubileuszowe zaangażowały się dwa Zbory: Parafia Św. Trójcy oraz Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego.

 

W modlitwach, rozmowach, wspólnym śpiewie chcemy powrócić do czasów i wydarzeń, które związane są ze świątynią Św. Trójcy. Jednak nie o budowlę tu chodzi, nie o dzieło naszych rąk, nie o naszą chwałę i wspomnienia. Fundamentem wszystkiego jest Chrystus i Jego zbawienna Ewangelia i próżno trudzą się ci, którzy nawet najwspanialszą budowle wznoszą, jeśli jej początkiem, końcem i środkiem nie jest Chrystus. Tak wierzyły nasze Matki i nasi Ojcowie, gdy prosili Pana o miejsce modlitwy, którego tak bardzo potrzebowali. Tak wierzyły i prosiły pokolenia przed nimi, a Bóg w swej łaskawości wysłuchał ich i wciąż do nas przemawia. Świadomi naszych korzeni, tożsamości i złożonej historii chcemy spoglądać w przyszłość – powołanie Boże do głoszenia Ewangelii jest niezmienne, a Kościół, którym poprzez Słowo i Sakramenty jesteśmy, nie może zrezygnować ze zwiastowania i składania świadectwa, gdyż inaczej zginie. Chcemy spoglądać w przyszłość, a jest nią Ewangelia o Jezusie Chrystusie.

 

Wam wszystkim, Siostry i Bracia, warszawskim ewangelikom, a także Wam, którzy na różny sposób jesteście związani z tym Kościołem, życzymy dobrej lektury i radosnego, przepełnionego wdzięcznością świętowania. Prośmy Pana, aby nasza modlitwa i wspólnota w Słowie i Sakramencie, była wciąż na nowo przeżywaną Pięćdziesiątnicą. Niech nasze świętowanie przypomni nam o przewodnikach wiary, i aby skarb, który nosimy w glinianych naczyniach, Ewangelia o Jezusie Chrystusie, rozjaśniła to miasto i ten świat.

 

ks. Piotr Gaś & ks. Adam Pilch